محصولات لبنی محلی در بسیاری از استان‌های کشور تولید می‌شوند. بسیاری از این محصولات ایمن و سالم بوده و از ارزش غذایی بالایی برخوردارند و از این رو موجب ارتقای امنیت غذایی می‌شوند. فرآورده‌های لبنی محلی منبع اصلی باکتری‌های پروبیوتیکی بالقوه هستند. محصولات لبنی پروبیوتیک نقش ویژه‌ای در بین غذاهای فراسودمند دارند و بخش عمده‌ای از بازار غذاهای فراسودمند را تشکیل می‌دهند. در سال‌های اخیر تمایل به غذاهای تخمیری فراسودمند مانند فرآورده‌های پروبیوتیک به دلیل خواص درمانی آن‌ها افزایش یافته و توجه عموم را به خود جلب کرده است. شناسایی و حمایت از تولید محصولات لبنی بومی و کمک به عرضه این محصولات می‌تواند در ایجاد اشتغال و بهبود معیشت عشایر مؤثر واقع شود. چنانچه دانش بومی ساخت این محصولات از بین برود، احیای دوباره آن‌ها بسیار دشوار است و این مهم بر اهمیت مستند سازی به موقع، تدوین و انتشار دانش بومی ساخت محصولات و برنامه‌ریزی برای ترویج تولید و استفاده از آن‌ها در رژیم‌های غذایی تاکید می‌کند. هدف از این پژوهش که بصورت مروری انجام شده، بررسی زنجیره تولید فرآورده‌های لبنی در بین عشایر استان خراسان جنوبی می‌باشد. روش بررسی در پژوهش حاضر، اسنادی و کتابخانه‌ای است. بررسی‌های صورت گرفته نشان داد؛ انواع پنیر، ماست، قره قروت، دوغ، روغن زرد، سرخفت، سردوش، سرشیر، سوزمه، شیرتاز، شیراز، فله، انواع قروت، کشک زرد، مسکه، گورماست و گندم شیر از جمله فرآورده‌های مهم لبنی در این استان است. در کنار شیر گوسفند و بز، عشایر این استان مهارت خوبی در فرآوری شیر شتر داشته و انواع فرآورده‌های لبنی شامل شیر، دوغ، کشک مایع، کشک حبه‌ای، قره قروت، کره و روغن زرد شتر نیز تولید و به بازار عرضه می‌شود.