سازمان امور عشایر ایران ذخایر انقلاب (عشایر) 1561-9435 مقالات آماده انتشار 2025 12 06 A proposed framework for the resilience of nomadic pastoralists to the effects of global warming. چارچوب پیشنهادی تاب آوری دامداران کوچنده در مقابل اثرات گرمایش جهانی 235582 10.22034/jzepn.2025.552625.1027 FA روح الله غفاری سازمان امور عشایر ایران/اداره امور عشایر استان گیلان/کارشناس مطالعات جامع Journal Article 2025 10 11 Global warming has created its greatest challenge in the field of agriculture due to the dependence of all agricultural activities on temperature. On the other hand, climate change also affects the natural rangeland ecosystems, leading to reduced forage production, changes in rangeland quality, and in some cases, desertification, soil erosion, and alterations in vegetation structure, ultimately causing the extinction of plant and animal species.<br /> The livelihoods and lifestyles of migratory pastoralists and nomadic communities are highly dependent on the ecosystem, making them among the most vulnerable to climate change.<br /> The aim of this research is to, through a land-use planning approach and by reviewing global experiences in enhancing resilience against global warming, propose solutions tailored to the ecosystem, structure, and biocultural system of nomadic communities to reduce climate-related damages. Accordingly, based on the major dimensions of climate-warming threats, land-use planning components, the roles and actors involved in this challenge, and lessons learned from similar contexts, a conceptual framework and an operational program will be developed to enhance the resilience of migratory pastoralists to the impacts of global warming. The findings of this study can be used in future policymaking related to sustaining the livelihoods of nomadic groups and ensuring food security. گرمایش جهانی بیشترین چالش را در حوزه کشاورزی بدلیل وابستگی کلیه فعالیت های کشاورزی به دما،بوجود آورده است.از دیگر سو تغییر اقلیم بر بوم نظام طبیعی مراتع نیز اثرگذار است و باعث کاهش تولید علوفه، تغییر کیفیت مراتع، در برخی موارد بیابان زایی ، فرسایش خاک و تغییر ساختار پوشش گیاهی و باعث انقراض گونه های جانوری و گیاهی می شود.معیشت و زندگی دامدارن کوچنده و عشایر بیشترین وابستگی را به زیست بوم دارد و بیشترین تاثیر را از تغییرات اقلیمی می پذیرد. در این پژوهش هدف آنست که با رویکردی بر اساس آمایش سرزمین ،با مرور تجربیات جهانی برای افزایش تاب آوری در مقابل گرمایش جهانی،متناسب با اکوسیستم،ساختار و زیست بوم عشایر،راه حل هایی برای کاهش آسیب ارائه شود. لذا بر اساس سویه های تهدید گرمایش زمین،مولفه های آمایش سرزمین، نقش و بازیگران این چالش و بهره گیری از تجربه های مشابه به برنامه ای چارچوب و برنامه ای عملیاتی برای افزایش تاب آوری دامداران کوچنده در مقابل اثرات گرمایش زمین ارائه خواهد شد.نتایج این پژوهش می تواند در سیاست گذاری های آتی در خصوص پایدارسازی معشیت عشایر و نیز امنیت غذایی مورد استفاده قرار گیرد.