سازمان امور عشایر ایران ذخایر انقلاب (عشایر) 1561-9435 3 2 2024 12 21 The Traditional Livestock Trading System among Nomadic Tribes and Pastoralists of Semnan Province نظام سنتی فروش دام در ایلات و عشایر کوچندۀ استان سمنان 41 53 214303 10.22034/jzepn.2025.500914.1011 FA علیرضا شاه حسینی پژوهشگر حوزۀ فرهنگ و دانش بومی و دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. Journal Article 2025 01 19 <span style="font-size: 11.0pt; line-height: 107%; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-theme-font: major-bidi; color: black; mso-themecolor: text1; background: white; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">This article investigates the traditional practice of livestock trading, known as Chubdari among the nomadic and transhumant tribes of Semnan Province. The study's primary objective is to document and analyze a portion of the indigenous knowledge and techniques associated with this traditional occupation, which has historically played a vital role in the economic exchanges of the region's nomadic population. This research was conducted using a descriptive-analytical method and using field observations, in-depth interviews with 14 elderly chubdars (livestock traders), pastoralists, and shepherds, and library studies. The findings reveal that this traditional livestock trading system, which was managed by highly experienced and skilled individuals, encompassed a set of complex techniques that have been largely overlooked by researchers in the fields of nomadic studies and pastoralism. This is significant, as there is a notable scarcity of information on this important occupation in the existing body of research on Iran's nomadic tribes. Over the past century, this traditional mode of commerce has been profoundly impacted by modernization. The introduction of vehicles, the expansion of road networks in pastoral territories, and the proliferation of communication technologies—particularly mobile phones over the last three decades and the subsequent rise of virtual spaces—have fundamentally altered these traditional practices. Consequently, many of the complex economic and social relationships that once existed between Chubdars and pastoralists have been eroded.</span> در مقالۀ حاضر، پیشۀ سنتی فروش دام در ایلات و عشایر کوچندۀ استان سمنان، موسوم به چوبداری یا چوداری یا گوشتی خرین (خرید و فروش دام) مورد مطالعه قرار گرفته است. هدف پژوهش آن است که بخشی از فنون و دانش بومی این پیشۀ سنتی که نقش مهمی در مبادلات اقتصادی عشایر منطقه داشته را بررسی نماید. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و استفاده از مشاهدات میدانی، مصاحبه های عمیق با 14 نفر از چوبداران کهنسال، دامداران و شبانان و مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها نشان داد که نظام سنتی فروش دام در ایلات و عشایر کوچندۀ استان سمنان که توسط افراد خبره و کارآزموده هدایت و راهبری می شده، فنون پیچیده ای داشت که کمتر مورد توجه پژوهشگران مسائل عشایری و دامداری-دامپروری قرار گرفته است. اطلاعات اندکی دربارۀ این پیشۀ مهم در مطالعات پژوهشگران ایلات و عشایر کشور وجود دارد و در طول یکصد سال گذشته، با ورود وسایل نقلیه، گسترش راه های ارتباطی در مناطق عشایرنشین و توسعۀ ارتباطات، به ویژه تلفن همراه در سه دهۀ اخیر و ظهور فضای مجازی، شیوۀ معاملات سنتی، به شدت تحت تأثیر قرار گرفته و بسیاری از مناسبات اقتصادی و اجتماعی بین چوبداران و دامداران از بین رفته است. https://www.jzepn.ir/article_214303_8049105beab5979651a3dd4d1b2db7e2.pdf